در بیشتر تاریخ معاصر خود، این ملت — هم در داخل و هم در خارج — با آنچه «علیه» آن بوده تعریف شده است. علیه شاه. علیه غرب. علیه اسرائیل. علیه مردم خودش که جرئت اعتراض دارند. IPP نخستین تلاش جامع برای تعریف آن چیزی است که این ملت «برای» آن است: دموکراسی سکولار، اقتصادی کارآمد، و حکومتی که اقتدار خود را از رضایت مردم میگیرد، نه از لولهٔ تفنگ.
این پروژه رسماً در ۳۰ آوریل ۲۰۲۵ در واشینگتن دیسی توسط اتحاد ملی برای دموکراسی (نوفدی) رونمایی شد. این یک مانیفست یا برنامهٔ سیاسی نیست — یک نقشهٔ راه عملیاتی است. چهارده سند سیاستی سازوکار مشخص گذار را پوشش میدهد: چارچوبهای حقوقی و سیاسی، بازسازی ساختار نظامی، بازآرایی سیاست خارجی، تثبیت اقتصاد کلان، انرژی، بهداشت، امنیت سایبری، آموزش و موارد دیگر. رضا پهلوی، که این تلاش را بهعنوان رئیس نوفدی رهبری میکند، در رونمایی صریح گفت: «این پروژهای است که نه بر شعار، بلکه بر راهحل بنا شده است. نه بر وعدههای مبهم، بلکه بر برنامههای دقیق.»
این نقشه به ترسی پاسخ میدهد که از سال ۱۳۵۷ بر هر جنبش اپوزیسیون سایه افکنده است: اینکه فروپاشی رژیم نه به آزادی، بلکه به هرجومرج میانجامد. IPP با طراحی خود مستقیماً به این ترس پاسخ میدهد. ۱۸۰ روز نخست با جزئیات کامل از پیش برنامهریزی شده است و یک نظام گذار یکپارچه — قوهٔ مقننه، مجریه و قضائیه — آمادهٔ استقرار فوری است. ظرف چهار ماه از سقوط ج.ا.، مردم در یک همهپرسی ملی نظام دائمی حکومت خود را برمیگزینند؛ هر دو گزینهٔ روی برگهٔ رأی سکولار و دموکراتیکاند. انتظار میرود کل گذار پیش از آنکه دولتی کاملاً منتخب قدرت را به دست گیرد و نهادهای گذار منحل شوند، در مجموع ۱۸ تا ۲۴ ماه به طول انجامد.
این وعدهٔ یک سیاستمدار نیست. این نقشهای است که بیش از ۷۰ کارشناس از این ملت — اقتصاددانان، حقوقدانان، متخصصان امنیتی و کارشناسان سیاستگذاری از داخل کشور و دیاسپورا — ساختهاند؛ کسانی که سالها صرف طراحی انتقالی کردند که واقعاً کار کند. چه در تهران باشید و چه در تورنتو، در شیراز یا لسآنجلس، IPP از آنِ شماست. برای شما ساخته شده و بدون شما به ثمر نمیرسد.